Steiff
 Steif
is de merknaam van Margarete Steiff GmbH, een internationale producent van
speelgoed. Het bedrijf richt zich vooral op teddyberen en knuffelbeesten.
Het bedrijf is gevestigd in het Duitse Giengen an der Brenz.
Het bedrijf werd in 1880 opgericht door Margarete Steiff. Omdat
Margarete Steiff kinderloos stierf, nam een neef van haar, Richard Steiff,
in 1909 de fabriek over.
 Hét
kenmerk van Steiff producten is het metalen knopje in het oor van het
speelgoed. Daarnaast heeft elk Steiff-dier een schildje op de borst. De
slogan van Steiff is dan ook "Knopf im Ohr". Echte
Steiff-kenners kunnen aan de vorm van de knop zien uit welke tijd het
Steiff-dier komt, omdat de knop in de loop der tijd sterk veranderd is. De
knop is vanaf 1904 op elke Steiff-beest te vinden, het schildje al vanaf
1897.
Steiff wordt gezien als de uitvinder van de teddybeer. De eerste
teddybeer werd gemaakt door Richard Steiff in 1902. De hoge prijs van het
speelgoed zou er echter later voor zorgen dat Steiff met een dalende winst
te maken kreeg, en daarom is een deel van de productie toen naar China
verhuisd. Ondanks de hoge prijs gaan de zaken nu echter weer goed, daar
een Steif teddybeer als de "Rolls Royce" onder de teddyberen
geldt.
Het begon allemaal met de geboorte van Margarete Steiff, in Giengen,
een klein stadje aan de Brenz rivier in Zuid-Duitsland in 1847. Margarete
was doordat ze op tweejarige leeftijd polio had gekregen voorgoed
aangewezen op een rolstoel. Toch ging ze naar school als ieder ander kind.
Hierna nam ze naai- en coupeuselessen om zich voor te bereiden op een
toekomstige carrière. Ze leerde het vak zo goed dat ze zich ook ging
inzetten voor het opleiden van anderen. Het geld wat ze verdiende spaarde
ze vlijtig op om een echte naaimachine te kunnen kopen. Het was de eerste
naaimachine die het stadje Giengen binnenkwam!
In eerste instantie gebruikte Margarete de machine om kleding te maken
voor vrienden en familie. Toen ze 25 jaar was had ze al een aardig inkomen
door mode te ontwerpen en te maken. In 1879 kreeg ze van een neef, de
zwager van een grote wol- en stofleverancier in Giengen, het advies een
eigen atelier te beginnen. Al snel waren er voldoende klanten voor haar
mooie jassen, jurken en andere kleding.
In december 1879 zag Margarete in het blad "ModeWelt" een
patroon van een speelgoed-olifantje. Het leek haar een leuk idee dit te
maken als geschenk voor diverse vrienden, bekenden en relaties. Ze vond
het zo leuk om de dieren te maken dat er spoedig een beer, een poedel, een
aapje en een ezeltje volgden.
In de prijslijst van 1883 kregen de dieren op de laatste pagina zelfs
een plaatsje, als toevoeging aan haar leveringsprogramma. Officieel
verscheen in 1892 de allereerste "zachte gevulde beer voor kleine
kinderen" in haar prijslijst.
In 1893 had Margarete 4 vaste medewerkers en tien oproepkrachten en
haalde ze een omzet van 12000 DM in kleding en 28000 DM in de
speelgoeddieren! Een hele prestatie voor een meisje die haar leven lang al
in een rolstoel zat.
Op de in die tijd gerenommeerde voorjaarsbeurs te Leipzig in 1894 stond
de eerste stand van Steiff. Fritz's Steiff's zoon Richard kwam terug met
een goedgevulde orderportefeuille! Richard, die kunst studeerde, ging zijn
tante Margarete helpen met het ontwerp van de speelgoeddieren. In 1902
kwam hij met een serie fantastische tekeningen van o.a. beren en apen
terug uit de Dierentuin van Stuttgart. De tekening van een berenpaartje
was zo mooi dat Margarete er geen seconde over twijfelde; dit ging ze
maken! Door deze ontwerpen kregen de Steiff dieren meer en meer
belangstelling, zelfs uit Amerika. Op de Leipziger voorjaarsbeurs kwam op
de laatste beursdag, toen de Steiff medewerkers de houten kratten uit
elkaar aan het slaan waren, een koper uit New York - Herman Berg- van de
firma Geo Borgfeldt & Co. De heer Berg klaagde tegen de Steiff
medewerkers dat er zo weinig nieuws op de beurs was. De Steiff medewerkers
toonde hem het zojuist verschenen beren-paartje. De heer Berg zag een gat
in de markt in Amerika en bestelde direct 3000 stuks!
Geen enkele van deze beren-paartjes is jammer genoeg nog "in
leven", zelfs niet in het Steiff Museum, de enige tastbare
herinnering aan deze beertjes is een vage foto in een catalogus uit het
jaar 1904. Het volgende jaar, ging Richard Steiff zelf naar Amerika en
stond op de Wereldtentoonstelling in St. Louis. En... tot Margarete's
grote genoegen keerde hij terug met dikgevulde orderboeken. Steiff kreeg
méér en méér bekendheid en kreeg gouden medailles voor het bedrijf en
zelfs de prestigieuze "Grand Prix Award". Aan het eind van 1904
had Steiff maar liefst 12000 berenpaartjes verkocht.
 
t 
|
