Teddyberen liedjes
Nederlandstalig
Kinderen voor Kinderen: teddybeer
Een roze tong en een gele huid Zijn linkeroog ligt er helemaal uit Zijn
laatste oor hangt los er bij En er ritselt zaagsel uit z'n zij...
Teddybeer, teddybeer, teddybeer Ik til je op en ik zet je neer Je deelt
allang m'n bed niet meer Maar je bent en blijft m'n teddybeer...
Alle soldaatjes die ik had Heb ik verzopen in het bad In de poppenwieg
Slaapt nou de kat...
Teddybeer, teddybeer, teddybeer Ik til je op en ik zet je neer Ook al
deel je allang m'n bed niet meer Je bent en blijft m'n teddybeer...
Weet je nog, lang geleeën - Zo lang, zó lang - Jij en ik met z'n
tweeën - Zo bang, zó bang - In het donker, wang aan wang Bevend als een
riet... "Mama, mag er licht op de gang?" "Kindje, slaap je
nog niet?"
Met één oog kijk je naar 't plafond Je tong hangt angstig los uit je
mond En m'n moeder zegt, je ruikt niet fris Want 'k heb vroeger vaak in bed
gedingesd dus
Teddybeer, teddybeer, teddybeer Ik til je op en ik zet je neer Ook al
deel je allang m'n bed niet meer Je bent en blijft m'n teddybeer...
Knikkeren doe ik nóu niet meer Heb geen tijd, want ik studeer Op m'n
opklapbed Zit wel een beer...
Teddybeer, teddybeer, teddybeer Ik til je op en ik zet je neer Ook al
deel je allang m'n bed niet meer Je bent en blijft m'n teddybeer...
Gerard de Vries: teddybeer
Ik heb veel gereisd en veel dingen gedaan om een stuk van de wereld te
kunnen zien. In Amerika ben ik bijna twee jaar lang truckchauffeur geweest.
En uit die tijd komt dit verhaal.
Ik stond met m'n truck even buiten een klein plaatsje in het zuiden, en
nam m'n papieren door voor wat betreft de lading en m'n bestemming.
M'n mobilofoon stond zoals altijd aan op kanaal 19 en plotseling hoorde
ik op de lijn de stem van een kleine jongen.
Hij zei "He, is er iemand die luistert? He truckchauffeurs, praat
eens tegen Teddybeer". Ik drukte m'n knop in en zei "je hebt er
eentje, Teddybeer", en de stem van de jongen kwam weer in de lucht.
"Ik wil je niet van je werk houden en je eigenlijk niet storen, want
mam heeft gezegd dat ik je niet mocht oproepen en van die mobilofoon af
moest blijven.
Ja sorry hoor, ik voel me een beetje eenzaam en het helpt als je 'ns met
iemand praten kan, want dat is een van de weinige dingen die ik kan doen. Ik
kan niet lopen."
Ik nam de microfoon en zei dat 'ie net zo lang mocht praten als 'ie
wilde. "Dit is eigenlijk de mobilofoon van m'n vader, maar hij is nu
van mam en mij.
M'n pa heeft een ongeluk gehad en die is d'r niet meer. Mam werkt voor
ons beiden, en ik ben niet zo'n beste hulp voor haar.
Ik kan niet goed uit de weg. Ze zegt vaak: 'geen zorgen, we redden het
wel', maar soms hoor ik haar 's avonds laat in bed huilen.
Jullie hebben 't druk maar d'r is maar een ding dat ik graag zou willen,
omdat m'n vader me wel eens meenam op een rit. Maar dat kan nu niet
meer."
Niet een chauffeur kwam op 't radiokanaal zolang die jongen met me in
gesprek was. Ik kreeg medelijden met 'm, want ik dacht aan m'n eigen knul
thuis.
"M'n pa zei indertijd: 'eens zal deze truck voor jou zijn, Teddy',
maar ik zou toch nooit in een achttienwieler kunnen rijden.
Gelukkig zorgt deze oude zendontvanger nog voor een beetje verbinding met
al m'n vrienden in de trucks. He, mam komt zo thuis, dus ik moet sluiten,
maar toeter eens als je langsrijdt, dan weet ik dat jij 't bent, en dan kom
ik wel weer eens op de lijn."
"Zeg Teddybeer, waar woon je precies?", vroeg ik hem. Hij
noemde z'n adres. Gelukkig had ik geen bederfelijke vracht. Ik keerde m'n
truck en reed naar z'n huis. Toen ik de hoek omkwam en de straat inreed wist
ik niet wat ik zag.
Een stuk of twaalf enorme trucks stonden in colonne geparkeerd. Alle
chaffeurs in de omtrek hadden de oproep van Teddybeer gehoord en bezorgden
hem nu een waar feest.
Ze tilden hem van de ene truck in de andere en overal mocht 'ie even
achter 't stuur in de cabine. Als laatste zat 'ie in mijn truck en daarna
zette ik 'm in z'n stoel terug.
Als ik ooit geluk heb gezien, geluk zoals ik nooit in m'n leven weer zal
zien, dan was 't dit keer 't geluk in 't gezicht van die knul.
Ik ging met de pet rond om z'n moeder ook nog iets te kunnen geven, en
alle jongens namen afscheid van Teddybeer, voordat z'n moeder thuis zou
komen.
Toen ik weer achter 't stuur zat, stonden er tranen in m'n ogen, want ik
had gezien hoe je heel eenvoudig iemand blij kunt maken.
Toen kwam er nog een verrassing, een vrouwenstem op de lijn met
"bedankt van Teddy's moeder, we wensen jullie alle goeds en zullen
bidden voor een veilige rit.
Jullie hebben een droom van m'n jongen werkelijkheid gemaakt. Ik ga maar
van de lijn, anders ga ik zelf nog huilen. God bless you and goodbye."
Engelstalig
Teddybears Picnic
| 
